Ouch ugh..

Op Instagram zag ik een advertentie voorbij komen van plantje_punt_nl. Een online plantenzaak waar je, naast de plant van je dromen, ook een doos met kneusjes kunt kopen. Of een halve doos. Hoewel ik nog steeds van mening ben dat het met mijn groene vingers zwaar tegenvalt, dacht ik serieus na over een halve doos. Er stond dan wel bij dat niet uit te sluiten was dat in een doos een voor kinderen of huisdieren giftige plant zat, maar bij gebrek aan (kleine) kinderen en huisdieren zag ik het probleem niet zo. De enige reden dat ik niet op bestellen drukte was de afwezigheid van een voorraad lege plantenpotten. Je wil zo’n plant toch wel een mooi jasje geven.

Die nacht droomde ik van wandeling door de woestijn, een zoektocht naar een wc (don’t ask) en allerlei giftige en niet giftige planten die ik tijdens die zoektocht tegenkwam. Inclusief allergische reacties op die planten. Ik stond op, maakte koffie en keek hoe de regen tegen het raam sloeg. Geen weer voor een hooikoorttabletje vond ik. De derde dag op rij. Terwijl ik mijn koffie dronk volgde de ene na de andere niesbui zich op, en mijn ogen werden dikker en dikker. Het lijkt wel of ik voor iets hier in huis allergisch ben dacht ik. Maar wat? De laatste aanvulling in mijn huis was mijn werkplek en als ik daar allergisch voor was dan had ik dat al veel eerder moeten merken. Oh ja, dan was er die plant die ik twee weken eerder had gekocht.

Ik bekeek de plant die heerlijk stond te bloeien. Zocht en vond het label, lepelplant. Gooide er een ecosia (inderdaad, de groene zoekmachine) zoektocht tegenaan. De lepelplant staat niet op de lijst van planten waar je een allergische reactie van kan krijgen, maar de bloemen lijken wel heel erg op die van een anthurium, en die staat er wel om bekend. Ik nam de proef op de som en de plant verdween naar buiten. Drie kwartier later had ik niet meer geniest, was mijn neus gestopt met lopen en werd de zwelling van mijn ogen minder.

Ik zocht en vond een goed tehuis voor plant en pot en weet nu dat ik niet alleen met snijbloemen maar ook met bloeiende potplanten heel voorzichtig moet zijn. Ik snap nu ook waarom ik het idee had dat mijn nieuwe hooikoortsmedicatie niet echt aansloeg. Of waarom de vorige tabletten niet meer leek te werken. Net zo min als het binnenblijven en het dichthouden van de balkondeur. Het reageren op buiten was dankzij mijn eigen actie naadloos overgegaan in reageren op binnen. Om met Maxima te spreken, ik was een beetje dom! Ouch ugh.

14 gedachten over “Ouch ugh..

  1. Ah, die vermaledijde bloeiende planten ook… goed dat je er achter bent gekomen dat die de boosdoener was. Toch zie ik hem (haar?) wel stiekem staan te genieten in de regen op je balkon… 😉 (en jeejjj: ik ben niet de enige die in mijn dromen een wc zoekt. Opluchting!)

    Like

  2. Heel goed: die plant verdient straf, zet ‘m maar op je balkon (-:
    Ik heb zó gelachen dat je een (halve) doos kneusjes kan kopen. Ik zag mezelf daar al tussen staan…
    Mijn vader heeft me een partij groene vingers. Helaas niet overgedragen aan mij…
    Beterschap!

    Geliked door 1 persoon

  3. Tja, soms zijn dit soort ontdekkingen heel verhelderend.

    Sterkte verder met het voorjaarsbuiten gebeuren.
    PS: ik slik weer trouw mijn kleine blauwe pilletjes …
    Stille groet,

    Like

Reacties zijn gesloten.