Oezelig

Twee dagen lente werd drie dagen winter gevolgd door opeenvolgend lente en herfst. Mijn geest heeft daar geen moeite mee, mijn lijf wel. Dat sukkelt een beetje achter de feiten aan. Een grijze dag wordt gevolgd door een koude oezeligeavond. Dusdanig koud dat ik na het eten mijn pyjama aan ga trekken. Iets wat ik aan Zoon meen te moeten melden.

Hij bekijkt mijn outfit of the day een goed en vraagt, Wat heb je nou dan aan? Ik kijk naar beneden. Kobalt blauw vest, knalroze joggingbroek. Mijn huis pak, zeg ik triomfantelijk. Da’s gewoon een makkelijk woord voor pyjama, is Zoon van mening. Ik kijk nogmaals naar beneden, zeg dat hij dat helemaal verkeerd zie en wandel naar mijn slaapkamer waar ik de knalroze joggiingbroek vervang door een lichtroze flanellen broek en het vest door een fleecevest.

Een beetje gelijk heeft hij natuurlijk wel maar ik ga hem niet wijzer maken dan hij is.

14 gedachten over “Oezelig

  1. Een huispak is volgens mij een sjieke pyjama. Zo een waarin je nog redelijk in stijl visite kunt ontvangen. Toch?
    Ik heb geen huispak. Die stap sla ik over. Ik trek β€˜s avonds gewoon mijn pyjama aan. En ja, hoor. Ik durf best visite te ontvangen in mijn pyjama 😁

    Like

    1. Oh.. als het sjiek moet zijn heb ik geen huispak. Ik ontvang er wel gerust bezoek mee (hangt wel een beetje van het bezoek af btw). Doe ik in mijn pyjama ook (maar ook dan hangt het van het bezoek af.)

      Like

  2. Soms kan de jeugd je opnemen met een blik…dat je denkt: terug in je hoek!
    Leuk, zo’n inkijkje in je kledingkast. Als mens moeten we flexibeler zijn dan het weer (-:

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.