De donkere dagen

Vanwege dat pijntje tussen mijn schouderbladen wandel ik vooral in de nabije omgeving van mijn huis. In een naar beneden bijgesteld tempo. Zonder deadline. Met als gevolg dat ik, wanneer ik niet thuis werk, de afstand met de auto overbrug.

Dat voelt niet goed. Ik wil wandelen maar omdat ik mijzelf ken, blijf ik wandelen met een doel voor mij uitschuiven. Tot vanmorgen. In de wetenschap dat mijn collega het mij vergeeft wanneer ik iets later onze Teams meeting opstart, en omdat het rustig lopen mij steeds beter afgaat, trok ik de stoute schoen aan en ging aan de wandel.

Het was nog zo donker, dat de lantaarns nog aan waren. Al wandelend werd het langzaam licht. Licht is een groot woord. Schemerig klopt beter. Aan de andere kant van de Maas aangekomen wandelde ik over een met bladeren bezaaid voetpad. Ineens gleed mijn ene voet uit. Ik keek naar het hoopje bladeren wat geen hoopje bladeren (b)leek te zijn.

Inwendig foeterend wandelde ik verder. Ik zag een paar veelbelovende takjes op het pad liggen en raapte deze op. Bij een bank aangekomen nam ik de schade op. Die viel gelukkig mee. Ik was zo slim geweest om schoenen met een beperkt profiel aan te trekken.

Voor de zekerheid schraapte ik met de stokjes nog langs zool en zijkant. Haalde ook nog wat vochtige bladeren langs mijn zool en wandelde verder. Waarbij ik enerzijds heel goed opletten om geen tweede hoopje tegen te komen en anderzijds geen waterplas en vochtig grasveld met hoog gras heb gemist om eventuele achtergebleven restjes alsnog kwijt te raken.

Want ja… Het zijn de donkere dagen voor kerst en dankzij de gebrekkige licht (want schemering) weet ik nog steeds niet wat de voor een hoopje het was.

9 gedachten over “De donkere dagen

    1. Ik heb niks geroken dus denk niet dat het iets van een hond was. Meer iets van een (of meerdere) ganzen. Die kunnen er ook wat van.

      Of misschien toch alleen maar rottende bladeren…

      Like

  1. Bah! Ik glijd wel eens weg als ik op het strand wandel. Dan heb ik op een kwal gestaan. Jak! Je weet in elk geval dat dat het niet was.

    Like

    1. Ieeksss een kwal… Yuk. nee. Dat was het zeker niet. Ik begin steeds meer te vermoeden dat het iets van een gans was wat onder de bladeren lag.

      Like

Reacties zijn gesloten.