Pyjama dag

Ooit (toen ik nog jong was) was tot ver in de middag in mijn pyjama rondlopen een vast ritueel in het weekend en tijdens vakanties. Eenmaal volwassen en het huis uit, wilde ik aansluitend aan het werk mijn jeans ook nog wel eens verwisselen voor een pyjama broek of, vanaf het moment dat die dingen populair werden, een joggingbroek. Liefst van fleece maar alles met elastiek was acceptabel.

Hoewel…. Er zijn grenzen. Toen die glimmende en super nep echt wel plastiek aanvoelende joggingpakken populair werden haakte ik af. Ik was dan ook blij toen ik in 2012, tijdens een winkelsessie met Mams, tegen een zwart velours exemplaar aanliep. Ik kreeg ‘em cadeau van Mam. Later kwam er nog een roze, niet velours maar echt wel erg fout materiaal roze lange trainingsbroek bij, en hoefde ik ‘s-avonds en in het weekend niet in de ‘knellers’ te zitten.

Tijdens vakanties en de periode dat ik werkloos was, droeg ik bijna dagelijks één van beide broeken. Alleen wanneer ik naar buiten ging, trok ik iets aan waar ik wel in gezien wilde worden. Toen mocht ik gaan thuiswerken. Drie keer raden welke broek ik meestal onder mijn nette trui of blouse aanhad? Inderdaad. De zwarte en soms, als ik zeker wist dat ik geen afspraken had, de roze.

En nu… oh horror … is de zwarte broek niet meer. Anderhalf jaar werkloos zijn en een half jaar thuiswerken is het oude beestje fataal geworden. Naden raffelde dat het een lieve lust was en de kont was helemaal door. Daar was geen repareren meer aan.

Ik heb het, dankzij een zwarte katoenen harembroek en het roze geval, die beide ook hun beste tijd hebben gehad en niet in de categorie behaaglijk warm, uit weten te zingen. Alleen betrap ikmij er de laatste dag op dat ik niet één van mijn makkelijke broeken aantrek, maar een van mijn flanellen pyjama-broeken. Er komt een dag dat ik vergeet dat ik mijn roze broek met Siepie erop aanheb, en tijdens een vergadering met collega’s opsta om een kopje koffie te pakken.

Daar trek ik mijn grens. In makkelijke kleding thuiswerken, soit. Er een pyjama dag van maken, nah. Er moet dus een nieuwe jogging in gedekte tint komen. En wel snel. Het gaat om mijn imago!

22 gedachtes over “Pyjama dag

  1. Hahaha! Geweldig! Ik kleed me altijd ‘netjes’ aan ook al zie ik mijn collega’s niet. Maar dat ‘netjes’ is betrekkelijk want ik ben hard aan nieuwe broeken toe. En die ga ik echt niet kopen nu. Wie ziet mij nou? Met mijn chloorplekken op mijn zwarte broek (zucht) en mijn spijkerbroek met vale knieën. En mocht ik op sjiek moeten dan trek ik mijn kerstoutfit wel aan.

    Like

    1. Die had een vriendin ook al voor mij gevonden maar het is een herenbroek bij de Sailorman geworden.

      Volgens mij is dit mijn meest herkenbare blog ever.

      Like

  2. Ik heb er 1 van H&M (ik weet het) die wil maar niet kapot gaan. Heb er 1 van Ulla Popken (zelfde verhaal) en heb 4 dikke (echt jogging dus) van Lidl en die zijn wat minder oud maar ook heel goed. Ik zou siepie wel leuk vinden trouwens;)

    Geliked door 1 persoon

  3. Wel een paar uur, na het ontbijt lekker even wat huishoudelijke dingen doen, dan een half uurtje achter de puut en dan pas naar boven. Ik heb het ook ’s morgens nooit koud, dus dikke kleding is al helemaal niks voor mij. Ik heb nog niet zo lang geleden 2 huispakken in de zak voor de weggeefwinkel gedaan… te kort geworden mouwen en pijpen en te warm. Een paarse en een zwarte en ik heb ze nog niet gemist…

    Geliked door 1 persoon

  4. Zo loop ik al sinds maart in mijn grijze jogingbroeken en ze zijn nu zo gaar als wat. De nieuwe joggingbroeken zitten lang niet zo lekker als de oude.

    Like

  5. JAAA! Werken in Joggingbroek – dat is het grote genieten in alle ellende! Ik heb 2 keurige grijze, en een oranje-roze. Met die laatste “mag” ik (eigenlijk) alleen maar binnen rondlopen, met de gordijnen dicht. Dus niet de tuin in, en vooral: niet opstaan tijdens een vergadering!

    Like

  6. Hup naar de Action… Daar liggen die heerlijke velours huispakken in groten getalen. 😉

    Like

Reacties zijn gesloten.