Dit was niet de bedoeling (2)

Hoezo wachtlijsten in Nederland? Op 8 september wandelde ik om half vijf de praktijk van de huisarts binnen, op 11 september kreeg ik de uitslag van de longfoto’s (longen zien er goed uit) vandaag mocht ik mij al bij de Cardioloog melden. In de tussenliggende periode zijn er herinneringen terug gekomen zoals een jaartje steunkousen (oorzaak olifantenpoten nooit achterhaald) een jaar of twaalf geleden en de stents die bij mijn moeder in haar liezen zijn geplaatst. Daarnaast hoorde ik dat Grote Broer momenteel bij de Cardioloog loopt vanwege een ruisje op het hart, en ben ik er achter gekomen dat ik de klachten ook tijdens het wandelen krijg. Alleen kan ik ze dan nog beter negeren dan wanneer ik fiets.

Voordat ik bij de Cardioloog (in opleiding) naar binnen mocht, werd ik eerst gewogen en gemeten (met schoenen aan iets zwaarder dan thuis, maar ook slechts 2 mm groter dan zonder schoenen dus het lijkt erop dat ik begin te krimpen), wederom een hartfilmpje gemaakt en mijn bloeddruk en hartslag gemeten. Een bloeddruk 122/67 en een hartslag van 60 is gewoon goed te noemen, en het filmpje liet geen gekke pieken zien. Dat alles terwijl ik voorzien was van een mondkapje, want ja, ik ben nog steeds snotterig.

Tijd voor de Cardioloog. Ik mocht wederom vertellen wanneer ik welke klachten krijg, en na ook van hem te horen te hebben gekregen dat ik veel te jong ben voor dit soort klachten, was de familie aan de beurt. Dit keer dus met aanvullende informatie over Grote Broer en Mams en mijn olifantenpoten. Alle gegevens werden bij elkaar opgeteld, van elkaar afgetrokken en toen luisterde hij nog even naar mijn hart en constateerde een ruisje. Minimaal, maar in combinatie met de klachten van pijn tussen de schouderbladen bij inspanning voldoende om verder te (onder)zoeken. Formulieren werden ingevuld, onderzoeken aangevraagd.

Bloedonderzoek (uiterlijk een week voor het volgende poli bezoek) om nierfunctie, kalium, natrium, glucose en cholesterol level te bepalen. Een CT-scan en een fietstest. Is de CT-scan positief ben ik klaar bij de Cardioloog; is-ie negatief volgt er een invasief onderzoek om de conditie van mijn bloedvaten van binnenuit vast te stellen.

Je leest wel eens dat vrouwen, omdat vrouwen andere klachten hebben rondom hartfalen, niet serieus genomen worden door huisarts en Cardioloog, maar daar heb ik in ieder geval geen last van. Zonder al die serieusheid vanuit de medische professie liep ik nu nog hijgend en puffend tegen heug en meug duwend 6,9 kilometer in minder dan een uur. Omdat ik dat vroeger ook kon, en vroeger is (gevoelsmatig) nog niet zo lang geleden.

Voor nu, wordt vervolgd.

22 gedachtes over “Dit was niet de bedoeling (2)

  1. Ik herken dat niet serieus nemen wel ja. Ik vertrouwde het eens niet bij een vrouw tussen jouw en mijn leeftijd in en dat scheelde haar een hoop ellende. Maar heb moeten lullen als brugman aan de telefoon om een ambulance te krijgen. Nee meneer ze was niet ‘een beetje flauw’. Ik hoop echt van harte dat het bij jou ook meevalt maar het is fijn dat ze het goed aanpakken.

    Geliked door 1 persoon

  2. Ik hoop dat het allemaal mee valt voor je. Ik had ooit wel veel (heel veel) terechte klachten over de zorg. Maar die klachten werden zo perfect opgepakt (door de meest geweldige fantastische cardiochirurg ever!) dat ik daarna niets meer te klagen had.

    Like

  3. Goed dat ze het serieus aanpakken. En inderdaad: wij hebben ook nog nooit klachten gehad over onze medische wereld. Altijd vlot en als het nodig was, snel, geholpen.

    Geliked door 1 persoon

  4. Fijn dat je klachten zo serieus worden genomen en dat je geen last had van de wachtlijsten. 6,9 km per uur wandelen heb ik nog nooit gekund, ook niet toen ik veel jonger was.

    Like

Reacties zijn gesloten.