Helpdesk

Back in the olden day, toen ik mijn eerste schreden op de arbeidsmarkt zette, waren computers een nieuwigheidje. Dat ik met een word processor mocht gaan werken was bijzonder. De meeste van mijn collega’s kreunde en steunde achter de elektrische typemachine met, als zij geluk hadden, ingebouwd correctietape. Maar ja, moest je niet alleen een document maken maar ook vier doorslagen, dan was een correctie aanbrengen met correctietape of tipp-ex een crime. Secuur werken en blind typen was een must.

Tegen de tijd dat ik mijn tweede baan bij mijn eerste werkgever verliet, was de computer gemeengoed geworden. Schijnbaar deden die dingen het begin jaren negentig van de vorige eeuw gewoon altijd, want ik kan mij niet herinneren ooit contact met een Helpdesk te hebben gehad.

Mijn eerste kennismaking met de Helpdesk vond plaats in 2001. Ik herinner mij de irritatie van mijn kant. Natuurlijk had ik al gecontroleerd of alle kabels goed verbonden waren, de stroom het deed, en alles ook daadwerkelijk aan stond. Ik had het ding meestal zelfs al een keer of twee opnieuw opgestart want lieve mensen, een laptop of pc een keer uit en weer aanzetten doet vaak wonderen.

Na ongeveer drie maanden had ik alle medewerkers van de Helpdesk meerdere keren aan de lijn gehad en wisten zij dat ik niet zomaar belde. De standaard vragen werden niet meer gesteld. Ik was gepromoveerd tot digi-aatje. Geen hardcore ICT-er, maar zeker geen digi-zetje.

Ik werd applicatiebeheerder en deed ook nog wat Helpdesk ervaring op. De belangrijkste vaardigheid in het contact met de eindgebruiker was het correct inschatten van het digi-vaardigheidsniveau van de beller. Tegen een digi-vaardige eindgebruiker kan je zeggen, wis even je browsergeschiedenis, bij een digi-zetje begin je heel basaal met checken of het niet werkende beeldscherm überhaupt aan staat. Wanneer je dit werk een tijdje doet, leer je je papenheimers kennen.

Vandaag kreeg ik vanuit de Helpdesk een melding doorgezet. Een spoedje. Ik zag de naam van de melder. Iemand die ik op ICT gebied hoog heb zitten. Ik beoordeelde het probleem als ernstig en schaalde meteen op. Hier moest een expert naar kijken. Een uur later kreeg ik een reactie. Het probleem was opgelost. De persoon in kwestie had de hele week zijn pc nog niet uit en aan gezet, en had daarmee een belangrijke update gemist.

Er stonden ondertussen twee gelijksoortige meldingen op mij te wachten. Ik belde de Helpdesk om hen te vertellen wat de oplossing van het probleem was. De reactie van de medewerker van de Helpdesk maakte dat ik niet meer zo twijfelde over mijn inschattingsvermogen. Wat? Normaal is dat het eerste wat wij vragen, heb je de pc al uit en aangezet, maar bij hem ga ik ervan uit dat hij dat al gedaan heeft. Hij heeft echt gevoel voor ICT.

Maar soms even niet. Soms hebben ook digi-aatjes hun dag niet.

Een oudje maar hij blijft leuk…

12 gedachtes over “Helpdesk

  1. Soms boeit het mensen gewoon niet. Dan blijven allerlei tips and tricks gewoon niet hangen. Mijn collega snapt – ondanks tig keer uitleggen compleet met wolkje in de lucht – nog steeds het verschil niet tussen uploaden en downloaden. Zo dom is ze niet, hoor. Ze heeft er gewoon niks mee.

    Like

    1. Ik heb die leuke verhalen ook aan de lijn gehad of gelezen in calls.
      Dat is even lachen totdat je beseft hoeveel potentiële beveiligingslekken er net wel (of net niet, want lang niet iedereen is eerlijk) zijn voorkomen.

      Like

  2. Mijn ervaring met werkgevers begin jaren ’90 is dat je maar moest zien hoe je de soms stokoude apparatuur, met dito software – want daar hoef je na aankoop toch niet elke keer geld aan uit te geven? – gaande hield. En dat terwijl ik toen zelf ook maar net gewend begon te raken aan werken met computers…. Ik ben ZOO blij dat er tegenwoordig helpdesks bestaan, en dat de noodzaak om een beetje up to date te blijven met je apparatuur, wat meer is doorgedrongen… Want inmiddels zijn computers alweer zó ingewikkeld geworden dat ik er ook weinig meer van snap!

    Like

    1. Ik zit bij tijd en wijle ook met mijn handen in het haar. Even niet opletten en je loopt drie stappen achter de rest aan te kuieren.

      Like

  3. Heerlijk, je bent een echte duizendpoot in dat opzicht!… als ze nu wel maar snappen dat de bedoeling is Windows “opnieuw” opstarten in plaats van daadwerkelijk 6 seconden de aan/uitknop ingedrukt te houden (direct uitgeschakeld). Want dan volgen weer mogelijk andere problemen 🤔 Niets verbaast mij meer tegenwoordig 😉…

    Like

  4. De aan-uit knop kan ik vinden. Maar veel verder gaat mijn kennis niet.

    Toch ben ik in de afgelopen 4 jaar 4 keer naar Macrepair getogen omdat het weer aanzetten niet lukte.
    Telkens weer wisten zij het euvel te verhelpen. En ook binnen de garantie termijn die zij op hun reparaties geven.

    Ik heb een heel oude laptop maar nog steeds ben ik er zeer tevreden mee!

    Optimistische groet,

    Geliked door 1 persoon

    1. Ah… jij hebt een belangrijke eigenschap die door de medewerkers van een Helpdesk gewaardeerd wordt. Je kent je beperkingen en weet waar de aan/uit knop zit.
      Dat is lang niet elke computer gebruiker gegeven.

      Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.