Inwendig gniffelend

Maandagochtend. Ik sta stil voor het stoplicht om rechtsaf te gaan. Achter mij stopt een medeweggebruiker. Het stoplicht springt op groen. Ik neem de bocht en schiet meteen door naar de linkerbaan. I know the way. Mijn mede weggebruiker komt naast mij staan. Werpt een blik in mijn auto. Mijn hersenen registreren, Jong gastje, te vaak The Fast & the Furious gekeken.

Hij laat de motor ronken. Ondanks dat ben ik dankzij mijn automaat sneller bij het stoplicht weg dan hij. Zijn kans om voor mij de tunnel in te rijden is hiermee bekeken.

Hij is een bumperklever en ik rijd keurig 50. Ik hoor hem bijna met zijn tanden knarsen en omdat ik de beroerdste niet ben, ga ik eenmaal uit de tunnel meteen naar rechts. Dankbaar passeert hij mij en gaat voor mij rijden. Het stoplicht springt op rood. Dit keer staat hij vooraan.

Hij laat de motor ronken. Het stoplicht springt op groen. Ik laat de rem los en trap deze meteen weer in. Het gastje voor mij heeft de motor af laten slaan.

Inwendig gniffelend wacht ik geduldig tot hij de auto weer gestart heeft. Iets wat, zeker voor zijn ego, langer duurde dan ik voor mogelijk had gehouden.


16 reacties op ‘Inwendig gniffelend

  1. Haha, van die petjes, schuin onderuit gezakt, met de pols op het stuur. Die op de rechte stukken op je bumper kleven, maar in de bochten ver achterblijven 😀

    Geliked door 1 persoon

  2. des te leuker. Ik lees dit net voor aan mijn man en ik kan je vertellen dat zijn reactie was: wat een L..L! nee. >>>>> Suk…..L. Lachen samen.

    Geliked door 1 persoon

  3. hi, hi, hi, blijft leuk zoiets! En ik weet niet of je het weet, er zijn (nieuwere) auto’s die automatisch afslaan, als je maar even stil staat en daar doe je niks aan.

    Like

Reacties zijn gesloten.