Geen categorie

Toet & Co: Het staat in de sterren te lezen ..

… en tot slot: de combinatie volle maan in dezelfde week als vrijdag de dertiende maakt dat Toetjes groot en klein, de hele week op hun hoeden dienen te zijn. Rampspoed ligt op de loer!

Madame W. zegster, drs abductor pollicisology

‘Dat klinkt niet goed Toet, jij moet deze week heel goed opletten hoor,’ piept de kleine olifant tegen zijn vriendje. ‘Ik geloof niet in die duimzuigerij van die mevrouw Zegster,’ bromt Toet. Het gaat de hele week regenen, dus ik blijf de hele week binnen, dus wat kan mij nu gebeuren? He-le-maal niets Rozifantje. He-le-maal niets.’ ‘Yeas but…’ De woeste blik van Toet maakt dat het beertje acuut zijn mond dicht houdt.

Dat was maandag. Op dinsdag werd ik wakker met stijve spieren en een hoofd vol snot. Voor Toet een reden om subiet in de zorgstand te schieten. ‘Blijf maar lekker liggen,’ bromt hij dinsdag aan het eind van de middag, ‘Ik schept je eten wel op.’ Geholpen door zijn vriendjes brengt hij een volle bak risotto naar mij toe. De laatste stapjes, die op de bank, doet hij alleen. Met zijn pootjes vol struikelt hij over een plooi in de deken. ‘Eet maar lekker op,’ zegt hij, terwijl hij de risotto van mijn vest in zijn mond laat verdwijnen en mij de kom aanreik die ineens een stuk leger is, ‘ik pak wel een schoon vest voor je.’ Wanneer ik het schone vest aanpak, pluk ik een laatste rijstkorrel achter zijn oortje vandaan.

Het tomatensoep-ongelukje woensdag was precies dat. Een ongelukje. Bovendien de schuld van Rozifantje. Als die hem niet juist op dat moment had geroepen, had Toet zijn hoofd niet hoeven draaien, was de punt van zijn sokmuts niet in mijn tomatensoep gevallen, en was de soep daarna niet overal, maar vooral op mijn blauwe vest, terecht gekomen. En dat stukje pizza wat donderdag ondersteboven op mijn trui terecht kwam… Dat was gewoon de schuld van de kaas die veel te heet en te plakkerig was. Hij moest dat stukje wel loslaten, anders had hij zijn pootje verbrandt.

Het werd vrijdag. De dertiende. Ik droeg mijn laatste warme trui over mijn pyjama, en was het met Rozi en Moeltje eens dat Madam W. Zegster wel eens gelijk kon hebben over de rampspoed die voor Toeten op de loer ligt. ‘De koorts heeft je hersenen aangetast,’ bromde Toet. ‘Vrijdag de dertiende dat is oppassen voor zwarte katten en en niet onder ladders doorlopen. Hier zijn geen zwarte ladders en katten.’

Dus … Toen ik de aardappelen voor de zuurkoolstamp ging stampen, was Toet daar om mij te helpen. Gedecideerd nam hij de stamper uit mijn hand. ‘Dat is veel te zwaar voor een zieke,’ bromde hij en begon te stampen. Nou ja, gehangen over de rand van de pan poogde hij dat, maar de stamper gleed weg op het klontje boter en Toet en pan schoven richting de rand van de aanrecht, waar ik pan en muis nog net kon grijpen. Ik nam de stamper uit zijn pootje en stampte de stamp. Toet mocht zelfs geen scheutje melk toevoegen. Zwaar verbolgen keek hij mij aan, en weigerde de aanrecht te verlaten.

Daar zat hij nog steeds toen ik mijn avond kopje koffie klaar ging maken. Cappuccino dit keer. Ik deed een scheutje melk in het kopje en een beetje suiker. Ik pakte de elektrische melk klopper en ging aan de slag. ‘Ik help wel even,’ zei Toet en graaide naar de melk klopper. Al draaiend verliet de klopper de melk waardoor het schuim spattend in het rond vloog. Tegen de muur, op de grond, op mijn trui en …. over Toet. De opgeklopte melk kroop langzaam van zijn neusje, via zijn buikje naar zijn voeten.

‘Misschien,’ zei hij toen, ‘heeft die madam toch een beetje gelijk.’ Hij keek mij vrolijk aan. ‘Al is het natuurlijk wel allemaal gewoon jouw schuld. Misschien ben jij wel een Toet in-kok-niet-zo.’ Met een pootje wreef hij over zijn buikje. ‘Ik ben een beetje plakkerig geworden door de suiker,’ constateerde hij lachend. ‘Misschien moet ik maar even samen met alle kleren die jij deze week vies hebt gemaakt in de was.’

Zo gezegd, zo gedaan. Wel pas zaterdagochtend. Vrijdag de dertiende voelde als vragen om ongelukken. Overstromingen, ontploffingen en zo. Nu is het weer een fris Toetje!

6 gedachten over “Toet & Co: Het staat in de sterren te lezen ..”

    1. Yup. En hij zwemt dan heel snel… En soms vergeet hij even dat hij magisch is, en wordt dan een gewone knuffel tot de deur van de wasmachine opengaat, en hij vrolijk naar buiten zwemt. Nou ja, springt. Zwemmen is niet handig voor de vloer in de badkamer. Iets met wateroverlast.

      Like

  1. In Griekenland, Spanje en Latijns-Amerikaanse landen wordt dinsdag de dertiende als ongeluksdag gezien. En in Italië is vrijdag de zeventiende juist weer de ongeluksdag.

    Mag ik jou vooral beterschap toe wensen.

    Stille groet,

    Like

    1. Dat kan ik allemaal niet onthouden Rob. Dat klinkt bijna als elke maand z’n eigen ongeluksdag…

      Dank je wel. Ik geloof dat ik de grootste ellende achter de rug heb…

      Like

Reacties zijn gesloten.